Μέγας Αντώνιος

Ο Μέγας Αντώνιος, από τους πρωτεργάτες και θεμελιωτές του μοναχικού βίου, γεννήθηκε το 251 μ.Χ. (ή το 264) στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, κοντά στη Μέμφιδα, από γονείς ευλαβείς και εύπορους.
Έζησε στα χρόνια των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού (284-305 μ.Χ.) και Μαξιμιανού (285-305 μ.Χ.) μέχρι και την εποχή του ευσεβούς αυτοκράτορα Κωνσταντίνου και των παιδιών του

Σαν παιδί ο Αντώνιος παρουσίασε πλούσια εσωτερικά χαρίσματα. Οι γονείς του ήταν ευσεβείς και πλούσιοι χριστιανοί. Δυστυχώς, όταν ο Αντώνιος ήταν 20 περίπου ετών, οι γονείς του πέθαναν, αφήνοντας ορφανούς αυτόν και την μικρότερη αδερφή του. Ο Άγιος Αντώνιος ανέλαβε έτσι την επιμέλεια της αδερφής του χωρίς όμως να σταματήσει στιγμή να ασχολείται με την Αγία Γραφή και τον Θεό.

Όταν λοιπόν άκουσε την ευαγγελική φωνή: «Ει θέλεις τέλειος είναι, ύπαγε πώλησόν σου τα υπάρχοντα και δος πτωχοίς, και έξεις θησαυρόν εν ουρανώ, και δεύρο ακολούθει μοι» (Ματθ. 19:21), την έκανε αμέσως πράξη. Μοίρασε όλα του τα υπάρχοντα και την γονική του περιουσία στους φτωχούς, εγκατέλειψε την τύρβη του κόσμου και αναχώρησε στην έρημο έχοντας αφήσει την αδερφή του στις φροντίδες ενός παρθεναγωγείου με ενάρετες γυναίκες. Επί είκοσι χρόνια ο Άγιος Αντώνιος άρχισε να ζει ασκητικό βίο, εργαζόμενος αδιάκοπα και υποβαλλόμενος σε αυστηρή νηστεία, για να κατανικήσει τους πειρασμούς της σάρκας, αγρυπνώντας ολόκληρη τη νύχτα και τρώγοντας ελάχιστα. Στη συνέχεια απήλθε σε τόπο έρημο και μακρινό όπου η τροφή του ήταν ελάχιστη. Εκεί  αντιμετώπισε απίστευτους πειρασμούς. Νύχτα και ημέρα έκανε ασκητικούς αγώνες με τους οποίους νέκρωσε τα σκιρτήματα των παθών, έφτασε στον βαθμό της απάθειας, υπερβαίνοντας τα όρια της ανθρώπινης φύσης.

Οι ενάρετες πράξεις του έγιναν γνωστές και έφεραν πλήθος μιμητών. Στην έρημο γνώρισαν τον Άγιο Αντώνιο, ο Μέγας Βασίλειος και ο Μέγας Αθανάσιος. Ο Μέγας Αθανάσιος, μάλιστα, έγραψε τον βίο του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου.

Αλλά και οι χριστιανοί που δεν ήταν στην έρημο απόλαυσαν τους καρπούς της αρετής του Μεγάλου Αντωνίου. Το 312, όταν ο Μαξιμίνος έκανε διωγμό κατά των Χριστιανών και θανάτωσε πολλούς, ο Μέγας Αντώνιος πήγε και βοήθησε και παρηγόρησε τους πιστούς. Το 335 μ.Χ. όταν η Εκκλησία ταρασσόταν από την αίρεση του Αρειανισμού, ο Μέγας Αντώνιος μετέβη με ζήλο στην Αλεξάνδρεια  και αγωνίστηκε για την Ορθοδοξία. Κατάφερε μάλιστα με την χάρη που είχαν οι λόγοι του να επαναφέρει πολλούς απίστους στην Ορθοδοξία.

Δίδασκε στους μαθητές του να μην θεωρούν τίποτε ανώτερο από την αγάπη του Χριστού και να μη νομίζουν ότι, επειδή απέχουν από τα κοσμικά αγαθά, στερούνται κάτι αξιόλογο. Δεν πρέπει, έλεγε, να λησμονάμε ότι ο ανθρώπινος βίος είναι πρόσκαιρος, συγκρινόμενος προς το μέλλοντα αιώνα. Για αυτό δεν πρέπει να κοπιάζουμε για την απόκτηση πρόσκαιρων αγαθών, τα οποία δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας, αλλά για την απόκτηση αιώνιων αγαθών, δηλαδή της φρονήσεως, της δικαιοσύνης, της σωφροσύνης, της ανδρείας, της συνέσεως, της αγάπης.

Ζώντας έτσι, έγινε πρότυπο αρετής και κανόνας των μοναζόντων. Εκοιμήθη στις 17 Ιανουαρίου 356 μ.Χ. σε ηλικία 105 ετών. Η ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία εορτάζει την μνήμη του Αγίου Αντωνίου στις 17 Ιανουαρίου.

Aπολυτίκιο του Αγίου Αντωνίου:
Τον ζηλωτήν Ηλίαν τοις τρόποις μιμούμενος, τω Βαπτιστή ευθείαις ταις τρίβοις επόμενος, Πάτερ Αντώνιε, της ερήμου γέγονας οικιστής, και την οικουμένην εστήριξας ευχαίς σου. Διό πρέσβευε Χριστώ τω Θεω, σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Κοντάκιο του Αγίου Αντωνίου:
Τους βιωτικούς, θορύβους απωσάμενος, ησυχαστικώς τον βίον εξετέλεσας, τον Βαπτιστήν μιμούμενος, κατά πάντα τρόπον οσιώτατε. Συν αυτώ ουν σε γεραίρομεν, Αντώνιε Πάτερ, των Πατέρων κρηπίς.

http://www.matia.gr/7/72/7203/7203_3_8.html

http://adonios.wordpress.com/2008/01/17/agios-antonios-o-megas/trackback/

Επιμορφωτικό σεμινάριο για αδιόριστους θεολόγους

To παράρτημα Λάρισας της Πανελλήνιας Ενωσης Θεολόγων (ΠΕΘ), εν όψει του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ για τους εκπαιδευτικούς, διοργανώνει επιμορφωτικό σεμινάριο για αδιόριστους θεολόγους με θέμα «Παιδαγωγική και διδακτική προσέγγιση των σχεδίων του μαθήματος των Θρησκευτικών", το οποίο θα εξειδικευθεί στην διάσταση: "Σχέδιο μαθήματος: Η κινητοποίηση της προσοχής και του ενδιαφέροντος των εφήβων μαθητών για τα Θρησκευτικά".

Το θέμα θα αναπτύξει και αναλύσει ο κ. Ιωάννης Τσάγκας, δρ. Θεολογίας, Mr. Παιδαγωγικής, Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων Αττικής και μέλος της κεντρικής διοίκησης της ΠΕΘ.

* Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 17 Ιανουαρίου και ώρα 10 π.μ. στην αίθουσα της Χριστιανικής Εστίας Λάρισας «Ο Απ. Παύλος», (οδ. Ανθίμου Γαζή 35, απέναντι από το 1ο Γυμνάσιο).

Πάλι σε δίλημμα;

Τελικά, όπως φαίνεται, δεν μπορούμε σαν λαός να ησυχάσουμε. Εκεί που νομίζουμε πώς λύσαμε κάποιο πρόβλημα που μας ταλάνισε αρκετά, έρχεται πάλι άλλο. Κι ο κόσμος πάλι σε δίλημμα. Με ποιους να πάω; Με την εκκλησία ή με το κράτος; Και πρέπει να ψηφίσω γι΄ αυτό; Γιατί ποιον προκαλώ σαν είμαι όπως είμαι; Και γιατί να νοιάζονται τόσο πολύ για μένα οι «μεγάλοι»; «Το θέμα μπορεί να πάει στο λαό, να γίνει δημοψήφισμα», είπαν χείλη προκαθημένου της εκκλησίας μας και «ο λαός είναι ώριμος να συζητήσει» πρόσθεσε πολιτικός!

Δεν ξέρω αν είναι τόσο εύκολα αυτά τα πράγματα, αλλά ο κόσμος μπαίνει σε δοκιμασία. Γίνεται αυτός ο διαχωρισμός;

Με μια ψήφο δηλαδή να γίνεσαι φίλος ή εχθρός της ιστορίας σου;

Να διαγράψεις, σύμβολα της χριστιανικής αυτοκρατορίας στη συνείδηση εκατομμυρίων Ελλήνων ορθοδόξων της σύζευξης του ελληνισμού με το Χριστιανισμό!

«Ορθοδοξία και ελληνισμός, είναι η καρδιά και ο εγκέφαλος μέσα στο ίδιο σώμα» έγραψε η Ιωάννα Τσάτσου.

Σαν λείψει το ένα, δεν υπάρχει ζωή! Η ορθοδοξία, όπως ιστορικά αποδεικνύεται, υπήρξε ο θώρακας προστασίας του ελληνισμού και τροφός του σε δύσκολους καιρούς. Στην Ορθοδοξία και την Ελλάδα ορκίζονταν οι αγωνιστές και γι΄ αυτά τα δύο έχυσαν το αίμα τους. Τι να συνέβη άραγε μέχρι σήμερα και θεωρείται απαραίτητος ο διαχωρισμός της εκκλησίας από το

κράτος; Γιατί μπαίνει τέτοιο θέμα; Από πότε η εκκλησία έγινε βαρίδιο για την πρόοδο του κράτους;

Μήπως βρισκόμαστε σε σύγχυση και με το λόγο και τα επιχειρήματα της Δύσης προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε την Εκκλησία της Ανατολής;

Στο κάτω - κάτω ο χριστιανισμός, για να σοβαρευτούμε και λίγο, δεν μας επιβλήθηκε. Ο ελληνισμός τον αποδέχτηκε, τον εγκολπώθηκε, τον έκανε δικό του, έφτασε στη μέθεξη γιατί μέσα από το χριστιανισμό πήρε απαντήσεις σε αναζητήσεις αιώνων και θεωρείται ορθώς και ο Πρόδρομος του Χριστιανισμού! Όπως έκανε και ο χριστιανισμός, τον ελληνισμό! Ας μη ξεχνάμε ότι η ελληνική γλώσσα δοξάστηκε από το Θεάνθρωπο και δόξασε ΕΚΕΙΝΟΝ αφού έγινε φορέας του Ευαγγελικού του λόγου.

Λάθη κατά καιρούς τόσο από τον Ελληνισμό όσο και την Εκκλησία μπορεί να έχουν γίνει.

Αυτά δεν επηρέασαν την ανάπτυξη του ελληνορθόδοξου πολιτισμού και της ελληνορθόδοξης Παιδείας, αδάμαντης αντοχής στο πέρασμα των αιώνων.

«Το θέμα στο λαό!» Είπαν! Ποιον λαό;

Ας μας πουν, τόσο η πολιτεία όσο και η εκκλησία επισήμως τη θέση τους και ας την αιτιολογήσουν.

Ο λαός θα κάνει την αντίστασή του και δυστυχώς αυτό είναι που φοβάμαι μήπως και φέρει διχασμό.

Αν και το θέμα της θρησκείας, δεν μπαίνει σε δημοψήφισμα!

«Όταν πιαστήκαμεν εις την Συνέλευση διά θρήσκευμαν» έγραψε ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, «όλοι οι πρέσβεις θυσίασαν πλήθος τραπέζια και χρήματα να μπορέσουν να κάμουν τον σκοπό τους. Να μην γένει τίποτα. Επιαστήκαμεν εκείνην την ημέρα πολύ, από την φιλονικία την πολλή λέγει ο Μεταξάς να το βάλομεν εις τον ψήφον. Του λέγω αυτεινού και όσοι ήταν σύμφωνοι, θρησκεία δεν βαίνομεν εις τον ψήφον, ορθόδοξοι χριστιανοί, να κομματιαστούμεν, δυτικοί και ανατολικοί, ότι σήμερον πεθαίνομεν όλοι, τους λέγω εδώ μέσα. Τότε, χωρίς να την βάλλομεν εις τον ψήφο, έγινε πανψηφεί, και όλοι αυτείνοι οι βουλώμενοι και ντόπιοι και ξένοι, μείναν πολύ νεκρωμένοι και πολύ αγανακτισμένοι εναντίον μου...».

Μήπως λοιπόν ο Μακρυγιάννης πρέπει να είναι σημείο αναφοράς ενεργειών των πολιτικών και θρησκευτικών ταγών και σήμερα αν υπάρχουν πάλι

«Πρέσβεις που θυσιάζουν τραπέζια και χρήματα για να κάνουν το σκοπό τους;».

Γιατί, αν κάτι άλλο ήθελε συμβεί, ο λαός θα δοκιμαστεί και πάλι, θα τραυματιστεί αλλά και θα εμψυχωθεί στην προσπάθειά του να αντισταθεί στην αλλοτρίωση της εθνικής του ταυτότητας και στο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού του μέσα σε μια πολυπολιτισμική οικογένεια λαών διατηρώντας τη γλώσσα του, τον πολιτισμό του, τη θρησκευτική και εθνική του συνείδηση!

Είδομεν!

Το άρθρο είναι του Δημήτρη Νταφούλη, Επίτιμου Σχολικού Σύμβουλου και Θεολόγου.

Το εντόπισα στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της Λάρισας Κυριακή 11-01-2009, σ.11 και μου άρεσε ο μεστός λόγος του. Λέει απλά τα αυτονόητα.

Στην ίδια εφημερίδα, στη σελίδα 9, ο εκλεκτός συνάδελφος Χάρης Ανδεόπουλος, καταθέτει την άποψή του για τα εκπαιδευτικά δρώμενα, με τίτλο "Αλλαγές στην παιδεία, τώρα".

Ο θεός του πολέμου και η θεά Ειρήνη

Στην αρχαία Ελλάδα ο θεός του Πολέμου, ο άστατος και άμυαλος Άρης που δεν σεβόταν κανένα Νόμο, ο Άνομος Άρης, ήταν πιο δυνατός θεός από την θεά Ειρήνη, που παράμεινε μια μικρή δεύτερη θεά που μαζί με τις άλλες δύο αδελφές της, την Δίκη και την Ευνομία, φύλαγαν την είσοδο του Ολύμπου, και επιτηρούσαν την εύνομη ζωή των ανθρώπων.

Σήμερα, σε συγκεκριμένο μέρος του κόσμου -κοντινό ή μακρινό- ο άμυαλος θεός Άρης επιβάλλει τη θέλησή του στην θεά Ειρήνη με το μόνο τρόπο που αυτός γνωρίζει, τη βία.

Άραγε πως αντηχούν τα λόγια του Ηροδότου σήμερα, τώρα; «Κανένας δεν είναι τόσο ανόητος που να προτιμάει τον πόλεμο απ’ την ειρήνη· γιατί στον καιρό της ειρήνης τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους, ενώ, αντίθετα, στον καιρό του πολέμου οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους.»

Αλήθεια ακούει κανείς;

Μαρία Κυριακού, Η ειρήνη η τιμή και η αξία, Φιλελεύθερος, 13 Μαρτίου 2004.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ, ΕΙΡΗΝΙΚΟ 

ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2009

Σήμερα, πρώτη ημέρα του έτους, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου.

Για τον αγαπημένο άγιο των ημερών μπορείτε να διαβάσετε :

http://professeur-alex.blogspot.com/2007/12/santa-claus.html

Χριστούγεννα, σε λίγες μέρες...

Οι καμπάνες των εκκλησιών θα σημάνουν και πάλι χαρούμενα, για να μας αναγγείλουν το μεγαλειώδες γεγονός της γέννησης του Θεανθρώπου. Το μήνυμα των αγγέλων «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία».

Αυτόν τον ύμνο θα μπορούσαμε όλοι μας, με την ευκαιρία των Χριστουγέννων, να επαναλάβουμε, και μάλιστα στην πράξη.

Έτσι, τούτες τις μέρες κάτι το διαφορετικό πλημμυρίζει τις καρδιές όλων μας. Αυτές τις μέρες οι άνθρωποι γίνονται κάπως καλύτεροι. Ξεχνούν τις θλίψεις, τους πόνους, τις αγωνίες, τους καημούς, τη βιοπάλη. Θυμούνται ότι δίπλα τους υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την ανάγκη τους. Στα πρόσωπά τους ανθεί ένα χαμόγελο, μια προσμονή για ένα καλύτερο μέλλον.

Χριστούγεννα, σε λίγες μέρες.

«Βάδιζε με τον Αστέρα -λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός- φέρε δώρα με τους μάγους... δόξασε με τους ποιμένες, αγάλλου με τους αγγέλους, για να γίνει μια η χαρά των ουρανίων και των επιγείων».

Η γέννηση του Θεανθρώπου ας μας δώσει ελπίδα και πίστη, ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε τους προσωπικούς και συλλογικούς μας αγώνες για ένα καλύτερο αύριο.

Ας αφήσουμε, λοιπόν το φως των Χριστουγέννων να πλημμυρίσει την ύπαρξή μας !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών διοργανώνει συνάντηση για ενημέρωση και προβληματισμό την Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008, ώρα 5:00 μ.μ. στο Βόλο, στο Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας - Μελισσάτικα, με θέμα:

«Το μάθημα των Θρησκευτικών μεταξύ παράδοσης και εκσυγχρονισμού»

και εισηγητές τους:

Πηγή Καζλάρη, επιτ. σχολική σύμβουλος, συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων Θρησκευτικών: «Το μάθημα των Θρησκευτικών στην Ελλάδα μετά τη μεταπολίτευση: εξελίξεις, επιτεύγματα, ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά»

Όλγα Γριζοπούλου, Δρ. Θεολογίας, συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων Θρησκευτικών: «Η θρησκευτική εκπαίδευση στο ευρωπαϊκό πλαίσιο: διαπιστώσεις, τάσεις, σύγχρονες εξελίξεις»

Κώστας Ζορμπάς, Δρ. Θεολογίας, Διευθυντής Παρατηρητηρίου Κοινωνικών Φαινομένων της Εκκλησίας της Ελλάδος: «Οι Θρησκείες στη δημόσια ευρωπαϊκή σφαίρα και οι συνέπειες για το μάθημα των θρησκευτικών»

Σταύρος Γιαγκάζογλου, Σύμβουλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου: « Τα Θρησκευτικά και το ζήτημα της απαλλαγής: Δυνατότητες και προϋποθέσεις για μια εναλλακτική προσέγγιση του θρησκευτικού μαθήματος»

Η χρονική διάρκεια κάθε εισήγησης θα είναι 30 λεπτά, ενώ θα υπάρχει η δυνατότητα υποβολής ερωτήσεων και ολιγόλεπτων τοποθετήσεων.

Η συνάντηση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Ν.Ε.Λ.Ε. Μαγνησίας και με τη συνεργασία και τη συμμετοχή του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

Αντίο...

Έφυγες άδικα...

Έφυγες νωρίς...