ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

  ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ

 

"Dog sleeping on the ground at town square in Paralia, Greece" by Ivan Radic is licensed under CC BY 2.0.

Τώρα πια που οι θεοί των μύθων και της ιστορίας,
πισωστρατούν στα στενά καλντερίμια των δοξασιών
και δικάζονται στα πλακόστρωτα της πίστης και της αλήθειας,
τώρα πια που τα ιερά και διαχρονικά σύμβολα
ξεθωριάζουν απ’ τη μαγεία του ιδεώδους και του οδηγισμού
και τα στρατευμένα στη δόξα είδωλα αλλοτινών εποχών
σκιάζονται στην ανυπόληπτη απορία και λήθη,
στην πλατεία,σιωπηροί παρεπιδημούντες στοχαστές,
επίτιμοι ευκαιρίας αρχηγοί με καυχησιάρικη μνήμη,
επίδοξοι αναλυτές με πρωτότυπη αναφορά και κρίση,
νεότευκτοι ανατροπείς,ασπούδαστοι εμπειριών και γνώσης,
πολυλογούν χαλκεύοντας εικόνες και προσωπεία,
ψηλώνουν ανάστημα σε βεβαιότητες και αμφισβητήσεις,
κανοναρχούν ως εύσημα τη σύγκρουση και τη διαφωνία,
παρασπονδούν αυτόχρημα στην επίκληση του ήθους
κι αλληλοσυντάσσονται ομότεχνοι σε παραστάσεις.
                                        *
Στην πλατεία,ανιστορείται το φευγιό και η βιασύνη,
ομολογείται αδάμαστη του χρόνου η μοναξιά,
αναμετριέται η επίγνωση με τ’ άσπιλο της πεθυμιάς
και γίνεται σοφία ο στοχασμός και μακαρισμός ο λόγος.
Στην πλατεία, αντρειεύεται της ψυχής η παλληκαροσύνη,
αναρριχάται ασπόνδυλη σε ιστούς και αψηλώσεις,
επαίρεται και ασχημονεί, επινοεί και δαψιλεύει
ηγήτορες και εποχές, δόγματα και θεοποιήσεις.
Στην πλατεία αποτιμιέται με τα πάθη της η ζωή.
Η μαθητεία του λογισμού και η παίδευση του φόβου,
ορίζουν το κοινώνημα τ’ ανθρώπου με το μέλλον,
εκεί, στην πλατεία των μύχιων αναδρομών και επιδρομών,
στις ασκητικές πολιορκίες και τις ανοιχτές σκιαμαχίες
με δομημένες αναφορές στο αναπέτασμα του δίκιου,
μ’ αλτρουϊσμό  κι εγρήγορση στη διαφορά και τη συμφωνία,
εκεί που η μάζωξη είναι τελετή κι επικράτεια η πλατεία.

                                         Γιώργος  Αλεξανδρής

ΑΠ' ΤΗ ΖΩΗ ΜΕΡΑΔΙ

 ΑΠ'  ΤΗ  ΖΩΗ  ΜΕΡΑΔΙ

"One of the hardest parts of life is deciding whether to walk away or try harder...

 " by Thomas Leuthard is licensed under CC BY 2.0.

Λειτουργείς ως διαμορφωμένη συνείδηση ζωής
και κανοναρχείς τον αυτοσκοπό και την αρμονία της,
με πλήρη επίγνωση του θαύματος που συντελείται
ανάμεσα στην ύπαρξη και τον προορισμό της,
πάνω από την υπεροψία του βέβαιου θανάτου
και πέρα απ’ τις μονότονες του χρόνου αυθαιρεσίες,
που ούτε παλιές ιχνηλασίες συγχωρεί
ούτε και όψιμες ακυρώσεις επιτρέπει.
Έχει η ζωή περίσσευμα για μένα ένα μεράδι.

Σου προσκομίζω αντίδωρο, θεού αποκαλύψεις,
του μύστη της τελείωσης, του λυτρωτή του πάθους,
ιέρεια να λικνιστείς σε χορικά μ’ εκστάσεις,
να δραπετεύσεις φως και λόγος ν’ αυτομολήσεις
στην ερημιά των λογισμών στη μοναξιά του χώρου,
ρυθμός για ν’ ακουστείς στην άβυσσο του φόβου
και να ’ναι οι αισθήσεις σου ομόδοξες πρεσβείες ,
για τις αλήθειες της ζωής για τις κοινές πορείες.
Φυλάει για σένα η ζωή  ένα  κρυφό μεράδι.

Στη δυναστεία και την ένδεια της εποχής
που δεν μας αποδέχεται ούτε και μας ανήκει,
οδοιπορούμε ευλαβείς με συλλογή και αντιστάσεις,
την έπαρση του μέλλοντος και τη χαρά του κόσμου
να μην εξαντλήσουμε σε δισταγμούς κι αρνήσεις,
παρά στο κάθε ανέμισμα του ώριμου ονείρου
και στης ψυχής το σκόρπισμα, στο κάθε ξόδεμά της,
να έχουν χρώμα οι καιροί και άνοιγμα στη μνήμη.
Για να  ’χουμε κι εμείς  κοινό, απ’ τη ζωή μεράδι.

                             Γιώργος  Αλεξανδρής

Η ΣΤΡΑΤΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

 Η  ΣΤΡΑΤΑ  ΤΟΥ  ΛΑΟΥ

 

 "People silhouetted against the sun while walking down a road" by simpleinsomnia is licensed under CC BY 2.0.

Εκεί που στράτα γίνεται η πίστη του λαού,
σε δόκιμες αξίες και αρχές, ελευθερίας και δικαιοσύνης,
εκεί που συναπάντεμα είναι η θέλησή του
για την υπέρβαση του εφικτού και της συνήθειας,
στην προσδοκία του νεοσύστατου και της αλληλουχίας,
κανείς ποτέ υστερόβουλα κι επίδοξα να μη σκεφτεί
το δρόμο του σε πλέγματα ιδεών να κανοναρχίσει,
κανείς ποτέ μπροστά του με προσχήματα να μη σταθεί
στης πλάνης μακάριες πρακτικές να τον  ξεστρατίσει.

Τραβά τη στράτα του ασημάδευτη ο λαός,
λεύτερος, περήφανος, αδέσμευτος από στρατεύσεις
με πάγια αιτήματα και σύγχρονες εκδουλεύσεις,
εκεί στο ευτύχημα και τη χαρά της επόμενης ημέρας,
στη χαραυγή του ποθητού και ανέσπερου ονείρου
χωρίς συνθήματα κενά, προγραφές και καταδίκες,
εκεί στο δικό του δρόμο για τη συνέχεια ταγμένος
με ορατό προορισμό και στόχους συλλογικής ευημερίας,
πάντα μπροστά και πέρα από σύνορα και προθεσμίες.

Χαράσσει σε στράτες απερπάτητες ο λαός
τις εμπειρίες του, τις γνώσεις του και την προοπτική,
τη μοίρα του με σπουδή τη γράφει ιστορία,
ανάγνωση και διδαχή για κάθε γενιά και εποχή,
πρόταση και κάλεσμα σε κάθε εχέφρονα οδηγητή
μιας νέας σύνταξης ορθός μπροστάρης να διαβεί,
χωρίς δοξασίες μέντορας και πρεσβευτής συναλλαγής,
να βρίσκει ο κόσμος δρόμους ανοιχτούς και θέμελα προόδου,
το ξάφνιασμα να  ‘χει για προσκύνημα και την απαντοχή.

                                     Γιώργος  Αλεξανδρής

                                    www.alexandris23.net

ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΧΑΡΑΣ

 

ΠΕΡΙΣΣΕΥΜΑ ΧΑΡΑΣ

 

"Greek Ortho candle lit Easter" by Goosefriend is licensed under CC BY 2.0.

Βαθιά γαλάζια θάλασσα
το βλέμμα της το γλυκόφερτο,το εξομολογητικό,
φλογάτη κόκκινη ανατολή
τα χείλη της τα τρεμόφυλλα, τα διψασμένα,
πλατύς λιοπερίχυτος ουρανός
η σιωπή της η πολύηχη, η ικετευτική.
Πρωτόφαντες πεθυμιές κι ασπούδαστες αισθήσεις,
το αναρώτημα κρυφό κι η λύτρωση βιασύνη.

Ολόφωτες κεντημένες μέρες
συνάχτηκαν στα χέρια της και λάμπρυναν την ψυχή της,
απείθαρχες υστερόβουλες νύχτες
στασίασαν με αδημονία και πλάτυναν την αγκαλιά της,
ασταύρωτοι δρόμοι περιπλάνητοι
άνοιξαν πέρασμα και γωνιές να πορευτεί γητεύτρα.
Το μάτωμα της καρδιάς, ζωής φεγγαροσύνη,
σεριάνισμα στ’ απύθμενο της πληγής την ομορφάδα.

Σμίλευε, ζωγράφιζε ασπασμούς
στα πάθη του γλυκού καημού και την έλξη της σαγήνης,
λιτάνευε, ευδαιμόνευε αγγελομορφές
στο κατώφλι του ώριμου καιρού και της καλής της ώρας,
μακάριζε,πολυχρόνιζε ερχομούς
στη σκήτη των ονείρων και του έρωτα τη δοκιμασία.
Αφέθηκε αμύητη στην έκσταση και τη λατρεία
και περίσσεψαν οι χαρές στην πλησμονή και τη μαγεία.

                Γιώργος  Αλεξανδρής

ΑΠΟΚΛΗΡΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 ΑΠΟΚΛΗΡΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

  

"Ancient Greek Bronze Statue of Farmer & Plow with 2 Oxen, 6th Cent. BC" by Gary Lee Todd, Ph.D. is marked with CC0 1.0.

Τα λιγνά τους χέρια, δυο στάχυα ξανθά
τεντωμένα στ’  αχνογάλαζο τ’ ουρανού,
δεν μπόρεσαν  δυο παρακάλια θερμά,
να τα φτάσουν στην πόρτα του Θεού.

Οι ώμοι τους γερτοί, σπασμένα κλώνια,
σταυροκοπημένα τα στήθη σε μία ευχή,
μοιραίοι προσκυνητές σε μαύρα χρόνια,
όρθιοι να πατήσουν σε μια φιλόξενη γη.

Τα όνειρά τους, τους  τα είχαν σταυρώσει,
οι δρόμοι που πήραν οδηγούσαν σε τάφους
και τις ελπίδες τους τις είχαν βαλτώσει,
σε γέρικα, σάπια καράβια στους κάβους.

Θάρρεψαν στη συμπόνια και το σεβασμό,
τη στέρηση και την πίκρα πίσω ν’ αφήσουν,
στο αύριο μαζί να συντρέξουν χωρίς διχασμό
και σε μέρες χαράς και ευτυχίας να ζήσουν.

Οι κοινωνίες κλειστές σε ναούς και γραφεία,
οικτιρμοί οι ματιές κι αδιαφορία οι σιωπές,
ερημίτες κι απότακτοι σε ανθρώπινα και θεία
και οι απλωμένες παλάμες, ένοχες κι αδειανές.

Στριμώχτηκαν απάτριδες χωρίς καταφυγή,
στρατοκόποι  μιας προσδοκίας  απατηλής,
ψυχές χαροκαμένες στη θλίψη και την οργή,

δούλοι της ανάγκης κι απόκληροι της ζωής.

                      Γιώργος  Αλεξανδρής

ΑΝΑΠΕΤΑΡΙΣΜΟΙ

 ΑΝΑΠΕΤΑΡΙΣΜΟΙ

 

 "Memory with eye" by Tobias von der Haar is licensed under CC BY 2.0.

Και καθώς πετάρισαν μέσ’ από τα μάτια σου
απόκρυφες αγωνίες κι ανομολόγητοι πειρασμοί,
μια κόκκινη άνοιξη αγιογραφήθηκε στο κορμί σου
και στ’  ανυπόμονα χείλη σου ιστορήθηκαν χρησμοί
που έφερναν κύμα τη ζωή σε αγεωγράφητες θάλασσες
κι αβάσταχτη την ομορφιά της σε αναδρομάρισσες εποχές.

Στο πρόσωπό σου λάμπρυνε η σύνθεση των χρωμάτων,
η έπαρση της συντριβής, η μουσική της σπατάλης
και μάτωσε η αρχέγονη βαθιά πληγή της ανάγκης,
να είναι το φως και η κραυγή προσωπικοί κρυψώνες,
πρωτόπλαστες βιασύνες της χαράς, απόπειρες του δέους,
σε μέρες αχρονολόγητες και άναρχες νύχτες μυστικές.

Προλάβαινα πορφυρογέννητος την ορμή του κόσμου,
καθώς σώπαινες άπληστη ματιά και μορφασμός σημάδι,
ν’ αλλάξω το στίγμα των καιρών, τον ήχο των ονείρων,
να δω την αιωνιότητα σε μια  στιγμή ν’ αστράφτει,
κι έσκυψα πάνω από των χειλιών σου τον ορίζοντα,
να πιω δυο στάλες ουρανό και μία από της γης το χάδι.

Αναπεταρισμοί οι βαθιές ανασαιμιές και ενθυμήσεις,
οι πρωτόφαντες πεθυμιές και οι ευδόκιμες συναντήσεις,
να είναι το χθες μνημόνευση και λόγιασμα σπονδής,
το σήμερα γλύκασμα των ψυχών στου έρωτα τις ωδές
και το αύριο ευλόγημα σωτήριο της κάθε απαντοχής,
με την αγάπη ακολουθία ιερή και θέωση ζωής.

                                Γιώργος Αλεξανδρής

κύριε, κύριε …

  κύριε, κύριε …

  

 "Detail of smiling girl art work in children's area - Herriman Library, Salt Lake County Library Services" 

by ellen forsyth is licensed under CC BY-SA 2.0.

Γεμάτοι οι δρόμοι και όλοι τους βιαστικοί
στριμωξίδι τ΄απάντημα, διαβάτες περαστικοί,
στο ανέκφραστο βλέμμα τα ανερώτητα γιατί,
αντίλαλος και σπονδή αντιμιλιάς η σιωπή.

Ανείπωτη η αγωνία και το άγχος βαραίνει
πολιορκημένα στήθη, με μία ανάσα βγαλμένη
από μαύρες σκέψεις και στο φόβο βουτηγμένη,
τη μοναξιά με περισπούδαστη θλίψη να βαθαίνει.

Με τρεμάμενα χέρια, σφιγμένα χείλη και κρύες καρδιές,
τα προσχήματα συντάσσουν στις γνώριμες μορφές,
με αγέλαστο χαιρετισμό και στενάχωρες αγκαλιές
στις τυχαίες συναντήσεις και τις άβολες στιγμές.

Μορφολόγημα και κείνος της ανάγκης στο μιλητό,
διέβλεπε γνωστούς και συντρόφους στον κάθε διπλανό,
διαφέντευε συνάξεις με φίλιωμα και θαυμασμό
και διαλαλούσε ομορφιές και χάρες χωρίς κομπασμό.

Άσκοπο γυροβόλημα σε κάθε στροφή και γωνιά
ξεστράτισμα το λιόγερμα κι απόκληρος στην αντηλιά.
Ξάφνιασμα το απροσδόκητο γέλιο από μικρά παιδιά
κι αγκάλιασμα του δρόμου  με μία λαίμαργη ματιά.

Ευελπιστία ο πειρασμός, περατάρη να σταματήσει
και για της ψυχής τα άγνωστα μεγαλεία να ρωτήσει.
-Κύριε,κύριε, ποιο δρόμο κάποιος να ακολουθήσει,
την ομορφιά του γέλιου των παιδιών να κοινωνήσει;

                            Γιώργος  Αλεξανδρής

Μέρες Παράδοσης 2024